Het begon met Shetlander Lady. Daarna ging ik naar een reguliere manege en later naar een western manege. Nu rijd ik met veel plezier op IJslanders. In 2008 kochten we de toen tweejarige Lilja. Inmiddels bestaat onze kudde uit de IJslanders Lilja, Hviða, Týra en Fjara, en Shetlander Solita. Want iemand moet de kudde in toom houden!
Over mijn carrièreswitch
Ik wilde al langer meer betekenen voor paardenwelzijn. Na een fikse burn-out van mijn baan in online marketing ben ik gestart met een jaaropleiding tot Equine Saddle Fitter bij ESS in Maren-Kessel. Daar lag de focus niet alleen op het passen van een zadel. Ik leerde ook kijken naar de bouw en beweging van paard én ruiter, en hoe dit de ligging beïnvloedt. Ook leerde ik verbindingen leggen tussen die informatie, om jou een goed advies te geven. Heb je überhaupt een nieuw zadel nodig, of kun je met training en wat (tijdelijke) hulpmiddelen al verder komen?
Kennis vergaren en delen
Het is maar een beginnetje van een zee van informatie rondom biomechanica en zadels passen. En ik ben echt heel blij dat ik deze stap gezet heb. Dierwelzijn bleek een groter aspect van zadelpassen dan ik had kunnen hopen. Hierdoor voel ik echt dat ik kan bijdragen aan paardenwelzijn en aan de kennis van paardenhouders.
Het leukste is om mensen mee te nemen in wat ik doe. Ik laat hen meevoelen aan de kussens van hun zadel en de gevoelige plekjes op de rug van hun paard. Ook laat ik hen de ligging van het zadel voelen. Op die manier probeer ik mee te geven wat het paard ook voelt op z’n rug.
Als iemand al die dingen wil voelen en snappen, en ermee aan de slag durft te gaan, is dat het beste gevoel dat er is.
En dan is het aan mij om mezelf te blijven ontwikkelen. Ik blijf nieuwe kennis en ervaring opdoen in die zee van informatie, zodat ik die kennis kan toepassen en delen. Zo dragen we samen bij aan het welzijn van onze paarden.
Heb je vragen? Je bent altijd welkom om ze te stellen!
Andere paarden “dingen” die ik doe
In mijn vrije tijd ben ik uiteraard met onze paarden bezig, maar ik ben ook actief voor het Nederlands Stamboek voor IJslandse Paarden (NSIJP). Ik zit al meer dan 10 jaar in de redactie van ons stamboekblad en draag bij aan projecten binnen de vereniging zelf.
Ik ben ook veel als vrijwilliger actief geweest bij de wereldkampioenschappen IJslandse paarden op verschillende locaties in Europa. Mijn eerste WK was in Denemarken in 2015 en sindsdien ben ik altijd wel óf als vrijwilliger voor de organisatie zelf óf voor het NSIJP aan de slag geweest op locatie. Vaak als onderdeel van de communicatie naar publiek of thuisblijvers die op de hoogte willen blijven van de uitslagen en ander leuks.
Brug in het woud
Mijn bedrijfsnaam Markarbrú is een combinatie van oud-Noors en IJslands en betekent: ‘brug in het woud.’ Het is de stalnaam van de door ons gefokte IJslanders en refereert aan mijn woonplaats Woubrugge in Zuid-Holland.
